Ukrayna Prezidenti Vladimir Zelenski bu yaxınlarda Rusiyanın cari ildəki itkilərinin (ölənlərin sayının) 300 min nəfər təşkil edəcəyini proqnozlaşdırıb və vurğulayıb ki, beş illik müharibədən sonra onların ümumi itkiləri bir milyon nəfərə çatacaq. Prezident öz tərəflərinin itki rəqəmlərini açıqlamayıb. Bununla belə, o, bir müddət əvvəl – yay aylarında – həlak olan əsgərlərin sayının 55 min nəfər olduğunu bildirmişdi.

Lakin Polşanın Baş naziri Donald Tusk bu yaxınlarda bir qədər fərqli məlumatlar təqdim edib: konkret olaraq, son ayların birində 27 min ukraynalı əsgərin həlak olduğunu və ya yaralandığını qeyd edib. Ukrayna hökumətini daim dəstəkləyən avropalı siyasətçi – Polşanın Baş naziri – bu faciəvi rəqəmi etibarlı mənbələrdən əldə etdiyini bildirib.

Ukrayna Radasının sabiq deputatı Artur Bilous deyib ki, əlbəttə, bununla razılaşmamaq və hətta (son vaxtlar münasibətlərin həqiqətən də gərginləşdiyi) polyakları "Rusiya narrativləri"ni yaymaqda ittiham etmək olar:

"Lakin diqqət yetirin ki, rəsmi dairələrimiz susur. Onlar Polşa rəsmisinin bəyanatını nə təsdiq, nə də təkzib ediblər. Rəsmi televiziya marafonu onun sözlərinə "məhəl qoymamağı" seçərək, yalnız düşmənin rekord itkiləri barədə məlumat verməkdə davam etdi. Amma nəhayət ki, biz məlumat almaq üçün artıq çoxdan yalnız televiziyaya bel bağlamaq mərhələsini geridə qoymuşuq.

Baş Kəşfiyyat İdarəsinin rəhbəri Budanovun son bəyanatları polyak siyasətçinin həqiqətdən uzaq olmadığını dolayısı ilə təsdiqləyir. O, ayda 30 min nəfərin səfərbər edilməsi zərurətindən danışıb. Əgər dörd il ərzindəki itkilər cəmi 55 min təşkil edibsə, nə üçün bu qədər çox sayda yeni əsgərə ehtiyac olsun ki? Başqa sözlə, mülki əhali arasındakı itkilər də nəzərə alındıqda, bizim itkilərimiz düşmənin itkiləri ilə müqayisəolunacaq səviyyədədir və ya onlara yaxındır. Bəs bu, praktikada nə demək ola bilər?"

O, qeyd edib ki, hərbi ekspert olmağa ehtiyac yoxdur ki, anlayaq: sırf hərbi nöqteyi-nəzərdən — etik amillərdən daha çox texniki faktorlara diqqət yetirdikdə — əsas məsələ həlak olanların və yaralananların sayı deyil, qarşıdurma tərəflərinin itkiləri bərpa etmək və döyüş əməliyyatlarını davam etdirmək imkanıdır. Və burada üstünlük açıq-aydın bizim tərəfimizdə deyil. Axı Ukraynanın əhalisi Rusiyanın əhalisinin dörddə biri qədərdir və buna uyğun olaraq səfərbərlik potensialında da fərq mövcuddur:

"Əlbəttə, hansısa "möcüzəvi silah", texnoloji üstünlüyümüz və ya robotlar müharibəsi barədə sonsuz nağıllar danışmaq olar, lakin reallıq insanı çəhrayı eynəklərdən ayırır. Klonların döyüşü isə hələlik yalnız filmlərdə rast gəlinən bir şeydir".

Bilous deyib ki, belə bir ssenaridə ölkə daxilindəki vəziyyətin necə olacağını, şəhər və kəndlərimizin nəyə çevriləcəyini hamınız özünüz təxmin edə bilərsiniz. Buna görə də, düşmənimiz nə qədər hiyləgər olsa da, diplomatiyadan və sülhə doğru israrlı səylərdən başqa ağlabatan bir alternativ yoxdur. "Kreslo arxasından döyüşənlərin" və "heç bir halda təslim olmamağı" tələb edən sərt mövqelilərin nə yazacağını, müəllifə hansı damğaları vuracağını çox yaxşı bilirəm. Lakin əsl vətənpərvərlik — sadəcə nümayişkaranə hərəkətlər deyil — doqmalara deyil, tənqidi təfəkkürə əsaslanmağı tələb edir. Üstəlik, Qərb müttəfiqləri Ukraynaya daha çox silah versələr belə — ki, bu sahədə artıq çətinliklər mövcuddur — onlar heç vaxt öz əsgərlərini döyüşə göndərməyəcəklər:

"Digər tərəfdən, rəqibin ehtiyatda intizamlı Şimali Koreya qoşunları var.

Mövcud şəraitdə uzunmüddətli tükəndirmə müharibəsi aparacağımız təqdirdə, mövcud səfərbərlik potensialımız cəbhə xəttini daha bir-iki il saxlamaq üçün kifayət edəcək. Hər biriniz təxmini ümumi əhali sayından təqaüdçülərin, qadınların, uşaqların, əlilliyi olan şəxslərin, xüsusi peşə kateqoriyasına görə möhlət hüququna malik olanların və hərbi hissəni özbaşına tərk edənlərin sayını çıxmaqla, hərbi xidmətə çağırıla biləcək insanların sayı barədə təxmini rəqəm əldə edə bilərsiniz".

Cavid