Dil həyatın bütün ünsürləri kimi canlı varlıqdır. Azərbaycan dilinin ən qədim nümunələri xalq yaradıcılığında, bayatılarda, həmçinin Mahmud Kaşğarinin “Divanü lüğat-it-türk” əsərində toplanmış şeirlərdə bu günə qədər qorunub saxlanıb. Divanda elə sözlərə rast gəlinir ki, onlar zamanla arxaikləşmiş, müasir danışıqda isə xarici sözlərlə əvəz olunub.

Bunu AZƏRTAC-a açıqlamasında ədəbi tənqidçi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Ədəbi Əlaqələr Mərkəzinin direktoru Əsəd Cahangir deyib.

Onun sözlərinə görə, dilimiz əsrlər boyu leksik, fonetik və qrammatik dəyişikliklərə uğrayıb. “Bu, dilin təbii inkişaf prosesidir. Dil zaman keçdikcə yenilənir, uyğunlaşır və dəyişir. Lakin bu yenilənmə süni şəkildə deyil, dilin öz daxili qanunauyğunluqları ilə baş verməlidir. Dil şüurun ifadəsidir və onun inkişafı da şüurlu şəkildə, əsaslı zərurət əsasında olmalıdır. Əcnəbi dillərdən sözləri düşünülmədən qəbul etmək düzgün deyil. Yalnız elmi terminlər və beynəlxalq səciyyə daşıyan ifadələr istisna ola bilər. Neologizmlərin dilə daxil edilməsi isə ciddi elmi, mədəni və məntiqi əsaslara söykənməlidir”,-deyə Ə.Cahangir əlavə edib.

Ədəbi tənqidçi vurğulayıb ki, yeni sözlər yaradarkən əsas mənbə Azərbaycan xalq dilinin zəngin bazası və qədim ədəbiyyatımızın möhtəşəm ənənələri olmalıdır. Məhz bu yolla dilimizin təbii, sağlam və davamlı inkişafını təmin edə bilərik.