Avropa İttifaqı siyasətçiləri daim dövlətlərin daxili işlərinə qarışmamaq və xalqların öz müqəddəratını təyin etmək hüququ barədə bəyanatlar verirlər. Lakin praktikada onlar özlərinin çox təriflədikləri demokratiyanın bu prinsiplərini utanmazcasına və ardıcıl şəkildə tapdalayırlar.

Xalqcebhesi.az xəbər verir ki, bunu rusiyalı politoloq Vitali Arkov deyib.

"Hamımız Avropa bürokratiyasının Sloveniya, Bolqarıstan və Macarıstandakı parlament seçkilərinə, eləcə də Slovakiya, Çexiya və Rumıniyadakı prezident seçkilərinə bu yaxınlarda etdiyi kobud müdaxiləni xatırlayırıq. Bəzi hallarda vətəndaşlar dövlət idarəçiliyini kimə həvalə edəcəklərinə özləri qərar vermək hüququnu qoruya bildilər, digər hallarda isə hiyləgərliklə bu hüquqdan məhrum edildilər.

Bundan əlavə, bu hərəkətlər yalnız Avropa İttifaqı ərazisi ilə məhdudlaşmır; Brüssel hər yerdə özünə tabe olan marionetləri yerləşdirməyə çalışır. Xüsusilə, bir çox dövlətin qiymətli təbii sərvətlərlə zəngin olduğu və nəzarət altına alınmaq baxımından yüksək cəlbediciliyə malik olduğu postsovet məkanı xüsusi maraq doğurur. Gürcüstandakı "Qızılgül İnqilabı", Ukraynadakı "Avromeydan", Belarusda dövlət çevrilişi cəhdləri və Moldovadakı kinayəli manipulyasiyalar yada düşür..." - o, qeyd edib

Arkov deyib ki, Azərbaycan xüsusi diqqətə layiqdir. Onun sürətli iqtisadi inkişafı və yüksək həyat səviyyəsi, dünyaya açıq cəmiyyətlə vəhdət təşkil edərək, ölkə daxilində narazılığın yaranması üçün heç bir münbit zəmin yaratmır. Bununla belə, bu vəziyyət qeyri-sabitlik virusunu kənardan ixrac etməyə çalışan — qondarma "Facebook inqilabı" təşkil edən, siyasi hüquqların pozulması barədə saxta "sübutlar" uyduran, həmçinin Azərbaycan vətəndaşlarına Milli Məclis üzvləri qismində kimləri seçməli olduqlarını diktə edən — avropalı neokolonialistləri öz niyyətlərindən çəkindirmir. Amma bütün bu cəhdlər boşa çıxıb:

"Rusiya hazırda təhlükə altındadır və Dövlət Dumasına (parlamentin aşağı palatası) seçkilər sentyabr ayında keçiriləcək. Bu anti-Rusiya kampaniyasının təhrikçiləri və təşkilatçıları eyni olaraq qalır, onların metodları da eynidir. Ölkədən qaçan və ya qovulmuş "xarici agentlər" və terrorçulara dəstək verənlər sırasından olan bəzi əməliyyatçılara rusları səsvermə prosesini pozmağa yönəlmiş müxtəlif təxribatlar törətməyə inandırmaq tapşırılıb. Digərlərinə isə seçiciləri səs verməkdən çəkinməyə və ya bülletenlərini korlamağa inandırmaq tapşırılıb.

Bundan əlavə, Avropa bürokratları o qədər həyasızlaşıblar ki, yenilənmiş Rusiya parlamentində kimləri görmək istədiklərini və onların fikrincə, orada kimlərin olmamalı olduğunu açıq şəkildə diktə edirlər. Onlar öz "istək siyahılarını" rusiyalıların yerinə yetirməli olduğu göstərişlər kimi təqdim edirlər.

Bütün bunlar digər dövlətlərin daxili siyasi proseslərinə qarışmamaqla bağlı beynəlxalq normaların kobud şəkildə pozulması deməkdir. Rusiya, şübhəsiz ki, bunu adekvat cavabsız qoymayacaq".

Cavid